Vergezichten (May)

Mooi is het als je een heuvel op bent geklauterd je verrast wordt door een adembenemend uitzicht. Dat gebeurde wel meer dan een keer. Steeds weer genoten we van de vergezichten en van de typische dorpsgezichten van Spanje en Portugal. Als er een kerk aan de einder te zien was dan kon je er haast gif op innemen, dat de Camino langs die kerk liep. En vaak had die kerk ook een eigen begraafplaats, een plek waar we meer dan eens stilhielden en rondkeken. Ieder van ons met zijn eigen gedachten. In de dorpen met haar smalle weggetjes stonden de ruïnes en bouwvallen naast de mooie huizen, de meesten flink omheind. Afbreken doen de Portugezen niet snel. Misschien worden de stenen hergebruikt als er toch iemand beslist om er weer iets van te maken. Waar je ook kijkt, overal in Portugal en ook wel in Spanje zie je de prachtige azulejos. Een tegelzetter verdient hier waarschijnlijk een goede boterham. Soms liep onze weg over het asfalt, een pekweg. Maar meestal was het een brokkelige stenige zandweg die, als we bij een dorp in de buurt kwamen veranderde in een klinkerweg. Tot mijn stomme verbazing worden dit soort wegen nog steeds aangelegd. Steen voor steen. Daaruit blijkt wel dat Portugezen geen haast hebben. Waarom ook? En voor wie? Enkel voor pelgrims? Ik weet het niet. Lopen in zo’n omgeving gaat vanzelf. Zeker als daarbij de zon ook nog schijnt. Steeds weer begon onze dag fris met een temperatuur tussen de 7 en 9 graden Celsius. Gedurende de morgen liep de temperatuur dan langzaam op, en bereikte soms wel 25 graden. Meestal bleef het kwik rond 23 graden hangen. Geen regen, en weinig wind. Ideaal wandelweer. Toch waren we vaak blij als er een windje aanwezig was om ons wat verkoeling te verschaffen.