De reis (May)

Allereerst ging ik op zoek naar een goedkoop retourtje naar Porto. Vanuit Brussel was het goedkoopst en dat kwam goed uit want rené kon ons dan ook makkelijk wegbrengen. Als we klaar waren zouden we met de ALSA bus terug naar Porto reizen. In Porto boekte ik voor de laatste twee nachten. We zouden er een dagje toeristisch Porto aanplakken. Ik boekte ook de eerste overnachting. Na vroeg vertrekken uit Brussel, een vliegreis en 18 kilometer lopen wilde ik zeker niet voor het voldongen feit staan geen slaapplaats te vinden en zo waren we zeker van een goede nachtrust. Oei, fouten zijn vlug gemaakt. Ik had een ticketje geboekt voor Wino. Nu blijkt die naam niet op zijn paspoort staat. Foute boeking dus, want op het ticket moet dezelfde naam staan als in het paspoort. Dus corrigeren naar Winandus, Joseph, Martinus. Op de luchthaven moet wel die pet in de bak bij de douane. De broeksriem trouwens ook. Wino moest dus goed zijn broek hoog houden anders was die op Zavetem gebleven. ÉÉn stuk bagage mocht mee. Maximaal 23 kilo. De oplossing was simpel. Onze rugzakken samenbinden en in een bagagezak steken. Deze tip en de zak zelf kwamen van de beroepspelgrim Richard. Van hem mochten we ook de metrokaartjes van Porto lenen. We zouden met de metro van de luchthaven naar de kathedraal van Porto gaan. De metrokaartjes moesten wel nog ‘opgeladen’ worden. Het gebrek aan enige kennis van het Portugees leverde wat vertraging op. Offeren van een paar briefje van tien Euro was genoeg om dit probleem de wereld uit te helpen. Hoe de afschrijving van onze metrokaarten gebeurde is voor ons nog steeds een raadsel. Familie Smeets heeft de geleende spullen vijf weken later zelf weer gebruikt tijdens hun Caminho Portugues. Dank je wel Mia en Richard voor het lenen van jullie reisattributen. De terugreis van Santiago de Compostela naar Porto verliep niet geheel vlekkeloos. Eerst verdwaalden we op weg van de kathedraal naar het busstation. De rugzakken werden in de verkeerde bus gedumpt, onze tickets waren geldig voor een andere bus naar Porto. En we waren anderhalf uur te vroeg in Porto. In de stromende regen stonden we voor een gesloten deur van ons slaapadres. We liepen zo snel we konden naar het eerste het beste restaurantje bij ons hotel. Nat waren we al en we beloonde onszelf daar bovenop met het slechtste diner ooit. De naam van de genoten Portugese lekkernij ben ik gelukkig vergeten. Een dagje Porto was onze echte beloning met o.a. een bezoek aan een porto kelder en aan de Franciscus abdij met bijbehorende kerk. Daar moest Wino echt op zijn tanden bijten want, nadat hij met moeite binnen geraakte kreeg hij al een berisping van een norse man. Er mochten in de kerk geen foto’s gemaakt worden. En om het wandelen niet meteen af te leren hebben we die dag nog maar een strukje van de kustroute naar santiago de Compostela gelopen. De vlucht naar huis begon een beetje wiebelig. Ons vliegtuig moest door een slecht weer zone. Eenmaal daarboven ging alles rustig. Ook de daling met uitzicht over het Belgisch koninklijk paleis en het Atomium ging goed. We kwamen zacht neer. Uitstappen en daarna de bagage ophalen. In de aankomsthal verraste ons een heus welkomscomité met een pakje EHBW. (Eerste Hulp Bij Wandelen) Ja het was goed.