De waarde van wandelen
Hospitalero en Hospitalera (2024) Om twee uur in de namiddag ging de deur van de herberg in Pedro de Rates open. Of later als we na het eten zin hadden in een potje bier. Daarvoor hadden we twee adresjes, een restaurant aan de overkant van de herberg en een restaurant honderd meter van de herberg vandaan. Het restaurant van Antonio en de twee “bier”plekken werden ook steeds aangeraden als een pelgrim zelf geen eten in de herberg wou klaarstomen. Het werk in de herberg was steeds hetzelfde. Eerst moest de pelgrim zich legitimeren en moest hij/zij de pelgrimspas laten zien. dan volgde de inschrijving in het register. De pelgrimspas werd dan voorzien van een stempel, en werd de aandacht gevestigd op de Donativo-Pot. Daarna werd de pelgrim naar de slaapplaats gebracht. Omdat de herberg diverse kamers had begonnen we steeds met de slaapplaatsen welke het dichtst bij de douches en de toiletten lagen toe te wijzen. Dat kon doorgaan tot tien uur s’avonds als de deur van de herberg dicht ging. Maar voordat het slot op de deur ging werd eerst gecontroleerd of alle ingeschreven pelgrims ook in de herberg aanwezig waren. Meestal zijn alle pelgrims ruim op tijd bij de herberg, en soms zijn ze zo vroeg dat ze nog moeten wachten voor de gesloten deur. Ze hebben dat natuurlijk zekere een slaapplek, want wie het eerst komt her eerst maalt. In pedro de rates wordt nooit iemad geweigerd als alle bedden (52) bezte zijn. Dan is er altijd nog een matras en een deken voor ze, en kunnen ze in de gang slapen. Er was een pelgrim, een Deen, die net voor tienen arriveerde. Doodmoe kwam hij strompelend binnen en was zichtbaar opgelucht dat er nog een bed vrij was. Eten had hij niet meer. Wat was de man blij toen ik hem een deel van mijn eigen voorraad eten (peperkoek en droge koekjes) toestopte. De volgende dag, nadat de pelgrims vertrokken waren, begonnen we met het schoonmaken van toiletten, douches, bedden en slaapkamers en soms ook nog de keuken. Vaak werden we, als we meer dan tien gasten hadden, geholpen door Donna Adelia die dan de douches en slaapkamers voor haar rekening nam.
De waarde van wandelen
Hospitalero en Hospitalera (2024) Om twee uur in de namiddag ging de deur van de herberg in Pedro de Rates open. Of later als we na het eten zin hadden in een potje bier. Daarvoor hadden we twee adresjes, een restaurant aan de overkant van de herberg en een restaurant honderd meter van de herberg vandaan. Het restaurant van Antonio en de twee “bier”plekken werden ook steeds aangeraden als een pelgrim zelf geen eten in de herberg wou klaarstomen. Het werk in de herberg was steeds hetzelfde. Eerst moest de pelgrim zich legitimeren en moest hij/zij de pelgrimspas laten zien. dan volgde de inschrijving in het register. De pelgrimspas werd dan voorzien van een stempel, en werd de aandacht gevestigd op de Donativo-Pot. Daarna werd de pelgrim naar de slaapplaats gebracht. Omdat de herberg diverse kamers had begonnen we steeds met de slaapplaatsen welke het dichtst bij de douches en de toiletten lagen toe te wijzen. Dat kon doorgaan tot tien uur s’avonds als de deur van de herberg dicht ging. Maar voordat het slot op de deur ging werd eerst gecontroleerd of alle ingeschreven pelgrims ook in de herberg aanwezig waren. Meestal zijn alle pelgrims ruim op tijd bij de herberg, en soms zijn ze zo vroeg dat ze nog moeten wachten voor de gesloten deur. Ze hebben dat natuurlijk zekere een slaapplek, want wie het eerst komt her eerst maalt. In pedro de rates wordt nooit iemad geweigerd als alle bedden (52) bezte zijn. Dan is er altijd nog een matras en een deken voor ze, en kunnen ze in de gang slapen. Er was een pelgrim, een Deen, die net voor tienen arriveerde. Doodmoe kwam hij strompelend binnen en was zichtbaar opgelucht dat er nog een bed vrij was. Eten had hij niet meer. Wat was de man blij toen ik hem een deel van mijn eigen voorraad eten (peperkoek en droge koekjes) toestopte. De volgende dag, nadat de pelgrims vertrokken waren, begonnen we met het schoonmaken van toiletten, douches, bedden en slaapkamers en soms ook nog de keuken. Vaak werden we, als we meer dan tien gasten hadden, geholpen door Donna Adelia die dan de douches en slaapkamers voor haar rekening nam.
