De waarde van wandelen

Amstelredam (2024) Tijdens een van de bezoekjes van mijn wandelvrienden werd kreeg ik het idee om weer de Camino Portuguez te bewandelen. Niet helemaal, want in Santiago de Compostela aankomen. was niet persénoodzakelijk. Maar een kleiner stuk, tot aan de Spaanse grens wandelen, en dan weer terugwandelen richting Porto leek een uitstekend idee. Als je start in Sint Jacobiparochie te Noordwesten van Leeuwarden in Friesland, om naar Santiago de Compostela te lopen, dan kan je twee kanten uit. Je gaat aan de rechterkant langs de oude Zuiderzee om de route richting Overijssel te nemen. Of je gaat richting Afsluitdijk om de route via Noord Holland te nemen. En dit laatste was de keuze voor een meerdaagse winterwandeling. Een trainingswandeling voorafgaande aan het wandelen in Portugal. Vanaf Den Oever, als je van de Afsluitdijk af komt, heeft de wandeling de naam Amstelredam. Je kunt deze wandelweg volgen tot Roermond in Limburg. Dan heb je wel 385 kilometer afgelegd. Met een gemiddelde van iets meer dan 24 km zou je daar 16 dagen over kuieren. Hoe regel je nou zo’n wandeling. En hoe ziet de wandeling er uit als je NIET vanuit Den Oever start, maar ergens anders begint. En wil je dan de hele route lopen of maar een deel daarvan. Hoe regel je het eten, en waar vind je slaapplekken langs de route welke je wilt wandelen. Zijn er nog stukken waar je afwijkt van de wandelroute Amstelredam. Genoeg vragen die vooraf beantwoord moeten worden. Of kan de vraag opgelost worden als je al onderweg bent? De keuze viel op een stuk van maximaal 100 kilometer. Genoeg voor 4 dagen a 25 km per dag. In Noord-Holland had ik nog nooit gewandeld. Ik besloot de wandeling halverwege de eerste Amstelredam etappe te starten, dus niet in Den Oever maar in Anna Palowna. Het einde van de vierdaagse werd Haarlem. Beide plaatsen hadden een treinstation, vervoer van en naar huis was dus geen probleem. Als overnachtingsplaatsen koos ik Uithoorn, Egmond an den Hoef en Heemskerk. Alleen dan zouden de afstanden van de etappes redelijk in de buurt van de 25 km liggen. De startdag en stopdag moesten nog verder uitgewerkt worden. Denk maar aan: Hoe laat kan ik beginnen te wandelen in Anna Palowna, en hoe verloopt de laatste wandeldag. De route Amstelredam is een van de Jacobswegen welke vanuit Nederland Naar Compostela lopen. Ik hd het wandelboek in mijn bezit en kon zo een goed planning maken. Ook kon de route naar je mobiel gedownload worden om te gebruiken in een van de meerde wandelapps die gratis of tegen betaling beschikbaar zijn. Onze wandelapp is KOMOOT. Een eenmalige betaling van 30 Euro maakt het mogelijk deze app overal ter wereld te gebruiken. Zelfs in Noord Holland. Met deze app kunnen we kiezen uit de enorme hoeveelheid wandelingen die je, waar dan ook, kunt bewandelen. Vaak zijn dit rondwandelingen, je eindigt dus altijd op de plaats waar je bent begonnen. En daar is dikwijls plek voor het parkeren van je auto. Je ziet ook in de app hoeveel kilometer de wandeling is, war je mooie plekjes kunt verwachten, hoeveel meter je moet klimmen en dalen. En de app geeft bij elke gekozen wandeling aan of die makkelijk, gemiddeld of zwaar is (zware piste). Het gebruik van de app tijdens de wandeling is erg eenvoudig. Als je wilt kun je continue zien hoeveel kilometer je al gewandeld hebt en wat je snelheid per uur is. En elke foto die je tijdens de wandeling met je mobiel maakt wordt in je wandelverslag opgeslagen. Dit wandelverslag kan je na het einde van de wandeling downloaden voor verdere verwerking in je reisverslag. Maar het mooie is dat een stemmetje je overal verteld of je of je na 20 meter rechtsaf, rechtdoor, schuin rechtsaf, linksaf enz. moet bij de eerstvolgende mogelijke richtingverandering van je route. En dat stemmetje kun je sturen naar de “oortjes” Daar komt nog bij dat het stemmetje soms wat dwingend is. Dan is het niet meer “ga over 20 meter rechtsaf” . dan hoor je “Ga NU rechtsaf” of “Ga nu Rechtdoor”. En als je dan NIET doet wat de app- dame je beveelt en toch Linksaf loopt dan hoor haar voorzichtige stem zeggen “Het is mogelijk dat je de afslag gemist hebt, kijk op je route en keer om”. Soms vertelt de dame ook nog dat je het pad gedurende 2,3 km moet volgen. Erg bemoedigend als je moe bent. Het wordt echter lastig als je haar BEVEL niet kunt opvolgen. Maar daar vertel ik straks meer over. Wat ook geregeld moet worden zijn de overnachtingen. Doe je dat bij vrienden, in een jeugdherberg voor ouderen, in een hotel, B&B, AirB&B, kampeerterrein enz.. En voor Nederlandse en Belgische wandelingen kan je gebruik maken van Vrienden op de Fiets. Dat is een club van privéadressen waar je voor een vast bedrag, dat nu (2024) 25 Euro is (exclusief toeristenbelasting) kunt overnachtten/ In de prijs het gebruik van douch en badgoed inbegrepen. En je verlaat dit gastadres pas na het nuttigen van een ontbijt. Het werkt als volgt. Je maakt je vooreen bedrag, minder dan tien Euro per jaar lid van Vrienden op de fiets en krijgt daarvoor toegang tot hun site en, indien nodig, een gids met alle logeeradressen in binnen en buitenland. Compleet met telefoonnummers en indeling van slaapgelegenheid. Je moet wel een fietser, wandelaar of een schaatser zijn. Je kiest een adres en belt het nummer. Je hoort dan vanzelf of je daar op je gekozen datum kunt overnachten. Vaak wordt je door de bewoners van je gastadres voor een gesprek uitgenodigd en krijg je (wel of niet) tegen betaling een drankje aangeboden. Of soms wel meer als de verhalen over de tafel vliegen. Elke wandelaar heeft van die sterke verhalen in huis, of verteld waarom hij of zij aan het wandelen is. Zijn de slaapadressen vastgelegd dan kan de route van de Amstelredam etappe naar en van het logeeradres bepaald worden. Dat was de taak van mijn wandelvriend. Al snel bleek een start in Anna Palowna een slecht idee. Het was daar nog 4 km lopen vanaf het station naar het dichtstbijzijnd punt van de route naar Uithuizen. Ook werd het slapen in het bungalowpark in Warmenhuizen, 5 km verder dan Uithoorn. En met een treinreis van Tilburg naar Anna Paulowna zouden veel te veel kilometers worden. Slapen in Krommenie bleek ook niet zo’n goed idee. De wandelgids waarschuwde voor een omweg als het veel had geregend. En dat had het. Dus werd Heemskerk, 5km van de route verwijderd, als slaapplaats gekozen. Genoeg aanpassingen van de Amstelredam route. Maar daar hadden we geen moeite mee. De Wandeling in Noord Holland Ik bracht het idee over de wandeling ter tafel tijdens een bezoek van mijn vrienden uit Goire, beide tachtigers en fervente Santiago de Compostela fanaten. Mijn vriend wou graag meelopen, dan kon zijn vrouw eens lekker alleen zijn. Hij had nog reisvrij kaartjes voor de trein in zijn bezit. De reiskosten zouden daardoor nagenoeg geheel vervallen. Besloten werd verder dat de eerste en laatste dag een reis en wandeldag zou zijn. Dus de trein naar Anna Palowna nemen, daarna 25 km (of wat meer of minder) wandelen om daarna ons logeeradres op te zoeken. En op de laatste dag liep de Amstelredam wandelroute langs het station van Haarlem. Dat werd dus ongeveer 25 km lopen om daarna de trein richting Tilburg te nemen. Voor de vierdaagse wandeling waren drie slaapplaatsen nodig. Twee waren zo geboekt. Maar de eerste overnachting op 1 maart wou maar niet lukken. Alle adressen in Uithoorn (5 stuks) waren niet beschikbaar. Redenen, te vroege periode, slechte gezondheid, zelf op vakantie en ‘ik vier mijn verjaardag’. Gevolg was een aanpassing van de route om te kunnen overnachten iets verder dan Uithoorn, nl in een bungalowpark in Warmenhuizen. Dat koste wel 25 Euro extra. Ik liep met volle bepakking, de slaapzak had ik ook bij me, alsmede spul om te wassen en mezelf te wassen en te drogen. Als met al 9 kilo. Daar kwam nog 2 kilo bij nadat in Uithoorn 6 blikjes bier waren gekocht om de avond te vullen. Het avondeten werd door de plaatselijke chinees in het bungalowpark afgeleverd. Onze gastvrouw hebben we niet gezien. De deur van de bungalow stond , volgens afspraak, gewoon open. Het regende wel bij aankomst in het logeeradres maar niet voldoende om mijn regenbescherming om te doen. Dag twee verliep ook zonder problemen. Tenminste, als je de ondergelopen paden niet meetelde. Regelmatig moest van het juiste pad afgeweken worden omdat doorlopen over de Amstelredam wandelweg domweg niet mogelijk was. Er was zelfs een provinciale weg afgezet vanwege de enorme wateroverlast. Een boswachter waarschuwde ons dat we niet te ver van het pad mochten afwijken. Anders zou ze (het was een zij) moeten handhaven. Komoot, ons wandelprogramma waarschuwt als we van het rechte (juiste) pad afwijken. Bij een te grote afwijking berekent het programma een nieuwe route, zodat je kunt terugkeren op het juiste pad. Bij ons gebruik van Komoot is de herberekening van de nieuwe route uitgeschakeld. We zoeken gewoon naar een mogelijkheid om op eigen inzicht terug te keren naar de oorspronkelijke wandeling. En dat lukt ons altijd. Komoot laat ons wel steeds weten hoever we van de oorspronkelijke wandelroute verwijderd zijn. B.v. “De route bevindt zicht 450 meter ten westen van Uw positie. Het gebeurt meer dan eens dat een wandeltocht anders verloopt dan de beschrijving in een boekje of de tekst op internet. “Bij de grijze paal linksaf” lukt niet meer als de paal is verwijderd of is overgeschilderd in een andere kleur. Een poort van een park kan wel eens op slot zitten., en een weg is afgesloten omdat die juist opnieuw geasfalteerd wordt. Maar een doorgewinterde wandelaar (zoals ik) glimlacht dan maar weer eens, en zoekt een uitweg. Dag twee eindigde met een heerlijk maaltijd, ons voorgeschoteld door ons gastgezin. Elke keer als ik een logeeradres boek vraag ik of we kunnen mee-eten. Is dat niet het geval dan moet je zelf voor je avondeten zorgen. Vaak zijn friettenten zicht op maandag en dinsdag, mee eten is dan zeer welkom. Je moet dan wel eten wat de piot schaft. Maar daar heb ik nog nooit problemen mee gehad. En deze keer, in Egmond aan den Hoef, ook niet. Want waar vind je een driegangen menu, met een glad wijn of een biertje voor tien euro per persoon. Het betalen van een extra fooi is dan ook een methode om dank je wel te zeggen. Ook een extra lunch is vaak mogelijk. Vragen staat vrij. Toch. Zondag 3 maart. Vandaag een dag door kleine dorpjes waar geen winkel open is en waar een restaurant of café ontbreekt. En als die er zijn, dan is de kans klein dat zie in de winter open zijn. Zo ook vandaag. Nergens iets te drinken of te eten. Al uren hadden we door uitgestrekte weilanden gelopen en vaak over hekje geklommen om verder te kuieren in de volgende wei. Begin van de middag hadden we geluk. Een feestzaal was toevallig open. Ja hoor we konden een kopje koffie krijgen. En een tosti was zo gemaakt voor ons. En na die opkikker maar weer verder, kuieren langs de wegen. Nog maar 5 kilometer tot ons logeeradres was het. Maar mijn wandelmaat, die steeds schever en schever was gaan lopen, kon niet meer verder. Zijn wandellichtje was gedoofd. Hier en niet verder. Gelukkig was onze gastheer van die avond bereid om ons met zijn auto op te pikken. Gezellig was het daarna wel in Heemskerk. Ook hier kregen we een driegangen menu met wijn en bier voorgeschoteld. Maar deze lange wandeldag, waarbij regelmatig geklommen moest worden werd het Waterloo van mijn vriend. Conclusie: Geen wandeldagen met volle bepakking van 25 kilometer of hoger meer. De wandelvierdaagse werd dus een driedaagse tocht. Ik voelde dat de plannen om in juni in Portugal te wandelen op losse schroeven kwamen te staan. Was dit het einde?