Voor de Tweede WereldoorlogIn 1927 gaf de ITU een document uit waarin te lezen was welke prefixblokken aan een land waren toegewezen. Die leek veel op de lijst hiernaast. Sommige landen (die hele grote) kregen zelfs meer dan een prefixblok toegewezen. Elk land had zijn eigen unieke radio-roepletters, begrenst door het toegewezen ITU-Prefixblok. De USSR kreeg het prefixgebied RAA-RZZ en UAA-UZZ toegewezen. Het gebied RAA-RZZ werd gebruikt voor commerciële doeleinden (schepen, vliegtuigen enz.), UAA-UZZ was voor de zendamateurs. De suffix (het persoonlijke deel van de roepletters) mocht zelf gekozen worden. Dat kon dus voor de Sovjet-Unie gebruikt worden voor een eigen sub verdeling, in republieken, steden, in Kraj, e.d.Estland, Letland en Litouwen waren geen republieken van van de USSR maar zelfstandige landen. In de DXCC landelijst van 1937 hadden zij hun eigen prefixen, ES, YL en LY. En landen of republieken zoals Kazakhstan, Turkoman, Uzbekistan enz kwamen nog niet voor in dez DXCC lijst.Na de Tweede WereldoorlogWereldoorlog II had tot gevolg dat Estland, Letland en Litouwen werden geannexeerd door Rusland en in de Russische Federatie werden opgenomen. In deze federatie, met de naam USSR (Union of Sovjet Socialist Republics), waren 15 deelstaten opgenomen. In de In de naoorlogse DXCC Country List, die op 15 november 1945 officieel werd, waren al deze deelstaten als apart land (nu Entiteit), elk met hun eigen prefix, opgenomen. Behalve deze 15 deelstaten werden nog een paar deelgebieden aan de DXCC lijst toegevoegd. Voor het DXCC bestond de Sovjet-Unie daarom uit 20 CountriesDe Sovjet-Unie volgens de DXCC lijst van 1945In de lijst van de ARRL begonnen alle Prefixen van de USSR met een U, gevolgd door onderstaande letters.UA = Russian SFSRUA1,3,4,6 = Europees RussiaUA2= KaliningradUA9,0= Aziatisch RussiaU?= Alma AtaU?= Wrangel IslandUB,= Ukrainian SSRUC = Byelorussian SSRUD = Azerbaijan SSRUF= Georgian SSRUG = Armenian SSRUH = Turkmen SSRUI = Uzbek SSRUJ = Tadzhik SSRUL = Kazakh SSRUM = Khirghiz SSRUN= Karelia RepublicUO = Moldavian SSRUP = Lithuanian SSRUQ = Latvian SSRUR = Estonian SSRRoepletters na de tweede WereldoorlogGedurende de periode van 1945 tot 1969 hadden USSR-clubstations een suffix van 3 letters. De eerste letter van de suffix was altijd de letter ‘K’. Gewone stations hadden een suffix van 2 letters. Van de gewone calls was het niet mogelijk de oblast te bepalen.The DXNS U.S.S.R. OBLAST GUIDE (tot 1970), van Geoff Watts, BRS-3129,De tabel van Geoff Watts toont een overzicht van de toewijzing van roepletters aan een amateur uit de Sovjet-Unie (overgenomen uit Clublog). De toegewezen call was afhankelijk van het gebied waar je woonde. Privé roepletters bestonden direct na de tweede wereldoorlog haast niet. Zendamateurs waren lid van een club, En dat het een clubstation was kon je herkennen doordat de suffix begon met de letter >>K<<. Het nummer wat in de tabel hierboven achter de roeplettergroep staat is de Stad, Oblast, Regio of Republiek waar het station zich bevindt.In 1970 veranderden de calls van de Sovjet-Unie. De letter K als indicatie voor een clubstation verdween uit de suffix en werd deel van de prefix. Alle clubstations kregen nu een prefix welke begon met UK. Het cijfer in de call gaf nog steeds het geografisch gebied aan waar de amateur zich bevond. En de eerste letter van de suffix werd gebruikt om de oblast of regio binnen dat geografisch gebied aan te geven. Dat was identiek voor zowel clubstations als privé stations. In de tabel links geeft de letter achter de UK prefix de Regio of Oblast waar het station gelokaliseerd was. Doordat de tweede letter van de prefix altijd een >>K<< was ontstond het probleem dat de prefix nu voor meer SSR republieken hetzelfde was. Zo werd het cijfer 6 gebruikt voor clubstations in de republieken Azerbaijan, Georgia en Armenia. De prefixen UK2, UK5 en UK8 werden ook voor meerdere Sovjet republieken gebruiktJe had dus in die tijd een Veron Vademecumnodig om te kunnen bepalen waar het Sovjet Unie station thuishoorde waarmee je een QSO maakte. Maar calls welke begonnen met UK8 konden nog steeds voor vergissingen zorgen, want UK8A en UK8B waren roepletters die zowel in de republieken Turkoman als Uzbekistan werden gebruikt.De Karelo Finish Republik was tot 1964 een DXCC country. Tanna Tuva en Wrangel Island stonden ook op de DXCC lijst, maar deze twee zijn van die lijst verwijderd voordat iemand een QSO met deze gebieden kon claimen.Vanaf januari 1970 to April 1984 gebruikten clubstations de prefix UK, gevolgd door het cijfer dat bij de Entiteit hoorde. De suffix bestond weer uit 3 letters. (Zie de tabel hiernaast voor de oblast behorende bij de clubstations).Het R-6-K en R-15-U en R-100-O certificaat.Al voor de tweede wereldoorlog ontstond binnen de amateurwereld een behoefte zendamateurs te belonen als zij konden aantonen een verbinding te hebben gemaakt met amateurs uit bepaalde gebieden (landen, provincies, gemeenten enz.). Het bewijs van een verbinding was natuurlijk de QSL kaart, dat stukje papier of karton waarop gegevens van de gemaakte verbinding werden genoteerd en naar het tegenstation werd gestuurd. De meeste bekende beloning is natuurlijk het DXCC-certificaat. In Nederland kon je ook een certificaat aanvragen, het PACC certificaat, als je kon aantonen met minstens 100 verschillende Nederlandse amateurs een verbinding had gemaakt.De Sovjet-Unie had natuurlijk ook haar certificaten. Zo kon je het R-15-U certificaat aanvragen als je het bewijs had dat je met alle deelstaten van de Sovjet-Unie een verbinding had gemaakt. Het R-6-K, vergelijkbaar met het WAC award (Worked All Continents) was wat eenvoudiger te behalen. Moeilijker was het behalen van het R-100-O certificaat. Daarvoor moest je aantonen met minstens 100 verschillende gebieden (Oblasts) een QSO te hebben gemaakt. Kennis van Russische gebieden was dus noodzakelijk.Oblasts van 1970-1984 (april)De deelstaten van de Sovjet-Unie hadden tot 1970 elk hun eigen prefix. Je hoefde in je gesorteerde kaartenbak maar te kijken of je een QSL kon vinden uit elk van de USSR-deelstaten als je het R-15-U certificaat wou aanvragen. Maar hoe kon je bepalen in welke Regio of Oblast de U-amateur woonde? Elke oblast had zijn eigen nummer, dat dikwijls op de QSL kaart van het USSR station te lezen was. Het behalen van het R-100-O certificaat was daarom een kwestie van zoveel mogelijk Sovjet-Unie stations werken en wachten op de QSL kaarten. En wellicht kon je dan weer een Oblast in je lijstje wegstrepen. Tenzij je de beschikking had over tabellen zoals hierboven en hiernaast te zien zijn. Maar ja, in 1970 bestond Excel nog niet.Roepletters 1984 (Mei) tot 1990In mei 1984 verdween het gebruik van UK(*) als prefix voor clubstations. Clubstations in de SFSR (Europees Rusland) gebruikte aanvankelijk de prefix UZ, maar later werden dat de prefixen (in volgorde van gebruik) UZ, RZ, UW, RW, UV, RV, UA, RA.Gedurende deze periode hadden clubstations normale roepletters welke bestond uit een prefix, gevolgde door een letter welke de oblast bepaalde, en daarna gevolgd door de letters WA-ZZ.Voorbeeld: UZ4(*)WQ = regio UZ4, oblast-kenmerk ((*)= A t/m Z) WQ.In 1988 was verandering op komst. De Perestroika was in volle gang met als gevolg het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Ook veranderde de oblasten-lijst nog een beetje.De oblastlijst en de veranderingen zijn gekopieerd van een lijst, gemaakt door Gene,UA3XAW (1989)Dx is !!