Een lange vermoeiende dag, nagenoeg geheel gevuld met de autorit van Heerlen naar Umhausen (Köfels), een rit via de A61. Uiteraard stopten we een aantal keer onderweg, waarna steeds van chauffeur werd gewisseld. Iets na 4 uur bereikten we Köfels, waarna de rest van de dag werd gebruikt omuit te rusten voor de eerste wandeling.
Vandaag onze eerste wandeling naar de Amberger Hütte. Het is een echte starterswandeling, de wandeling is met blauw gekenmerkt, en is 12 km lang. Eerst met de auto naar Gries in het Sulztal (1569 m), en daarna bergop naar de Amberger Hütte. Na de lunch werd nog een korte wandeling richting Sulztalferner gemaak. De terugweg was hetzelfde als de heenweg, maar dan bergaf. Marté was versleten, daarom reed Wino de auto terug naar Köfels.
Een flinke wandeling omhoog naar de top van de Schartle(2084 m), haast 700 meter hoger, en daarna via de Wahlweg een stukje richting Frischmannhütte. Omgedraaid en terug naar de Schartle. Hier afgedaald naar de Hintere Fundusalm waar een simpele lunch werd genuttigd. Vervolgens door het mooie Fundustal omlaag naar Umhausen. Hier konden we gelukkig een lift regelen. Daarna met de taxi het laatste stukje 400 meter omhoog naar Köfels. Iedereen was bekaf.
Vandaag een rustige dag, enkel omhoog klimmen vanaf de parkeerplaats naar de Stuibenfall, de hoogste waterval van Tirol. Bij elk plateau dat uitzicht bood op de imposante waterval werd uitvoerig stilgestaan. Na een welverdiende lunch in gasthof Stuibenfall, ging het omlaag naar Umhausen. Tenslotte werd teruggewandeld naar de geparkeerde auto, en ging het weer bergop naar ons Alpengasthof. Toch niet zo'n rustige dag volgens Marté.
Vandaag dan wel een rustige wandeling. Eerst met de auto naar Obergurgl. Daar namen we de stoeltjeslift omhoog naar de Hohe Mut (2653 meter). Na een uitgebreide fotoshoot continue dalen terug naar Obergurgl. Halverwege werd gelunched in de Schönwies Hütte, en via de Rotmoos waterval en het Zirbenwald werd Obergurgl weer bereikt. De heen en terugreis met de auto (via Sölden) was ook de moeite waard.
Vandaag een niet al te lange wandeling naar de Winnebachsee Hütte. Het wandelpad was duidelijk een rood pad, dus niet al te makkelijk. Het hoogteverschil was teveel voor Marté die daardoor vroegtijdig moest omdraaien. De andere drie bereikten de berghut wel. Na een mislukte lunch verliep de afdaling naar Gries zonder problemen en bij het gehucht Winnebach werd Marté weer opgepikt. Daarna weer terug naar Köfels,met de uitgeruste Marté als chauffeur
We reden weer naar Sölden en nog verder naar Vent. Hier, aan het einde van het Ötztal, begon de wandeling. Eerst naar Rofen, en daarna verder omhoog langs de Rofenbachschlucht naar de berghut Hochjoch Hospiz. Deze berghut was ook een stapje te ver, waardoor Rofen onze lunchplek werd. En terug naar Vent via de hangbrug bij Rofen, en het sculptuurpark maakte de wandeling toch bijzonder
Deze keer wat vroeger opgestaan, om de terugreis zo vroeg mogelijk te starten. De drukte op de wegeb viel mee, maar bloedheet was het nog steeds. Vlka voor het einde van de reis werden we nog verrast door een heus noodweer, waarbij de temperatuur 16 graden daalde. Voldaan konden we terugkijken op een geweldig verblijf van een week in Tirol.
Een lange vermoeiende dag, nagenoeg geheel gevuld met de autorit van Heerlen naar Umhausen (Köfels), een rit via de A61. Uiteraard stopten we een aantal keer onderweg, waarna steeds van chauffeur werd gewisseld. Iets na 4 uur bereikten we Köfels, waarna de rest van de dag werd gebruikt omuit te rusten voor de eerste wandeling.
Vandaag onze eerste wandeling naar de Amberger Hütte. Het is een echte starterswandeling, de wandeling is met blauw gekenmerkt, en is 12 km lang. Eerst met de auto naar Gries in het Sulztal (1569 m), en daarna bergop naar de Amberger Hütte. Na de lunch werd nog een korte wandeling richting Sulztalferner gemaak. De terugweg was hetzelfde als de heenweg, maar dan bergaf. Marté was versleten, daarom reed Wino de auto terug naar Köfels.
Een flinke wandeling omhoog naar de top van de Schartle(2084 m), haast 700 meter hoger, en daarna via de Wahlweg een stukje richting Frischmannhütte. Omgedraaid en terug naar de Schartle. Hier afgedaald naar de Hintere Fundusalm waar een simpele lunch werd genuttigd. Vervolgens door het mooie Fundustal omlaag naar Umhausen. Hier konden we gelukkig een lift regelen. Daarna met de taxi het laatste stukje 400 meter omhoog naar Köfels. Iedereen was bekaf.
Vandaag een rustige dag, enkel omhoog klimmen vanaf de parkeerplaats naar de Stuibenfall, de hoogste waterval van Tirol. Bij elk plateau dat uitzicht bood op de imposante waterval werd uitvoerig stilgestaan. Na een welverdiende lunch in gasthof Stuibenfall, ging het omlaag naar Umhausen. Tenslotte werd teruggewandeld naar de geparkeerde auto, en ging het weer bergop naar ons Alpengasthof. Toch niet zo'n rustige dag volgens Marté.
Vandaag dan wel een rustige wandeling. Eerst met de auto naar Obergurgl. Daar namen we de stoeltjeslift omhoog naar de Hohe Mut (2653 meter). Na een uitgebreide fotoshoot continue dalen terug naar Obergurgl. Halverwege werd gelunched in de Schönwies Hütte, en via de Rotmoos waterval en het Zirbenwald werd Obergurgl weer bereikt. De heen en terugreis met de auto (via Sölden) was ook de moeite waard.
Vandaag een niet al te lange wandeling naar de Winnebachsee Hütte. Het wandelpad was duidelijk een rood pad, dus niet al te makkelijk. Het hoogteverschil was teveel voor Marté die daardoor vroegtijdig moest omdraaien. De andere drie bereikten de berghut wel. Na een mislukte lunch verliep de afdaling naar Gries zonder problemen en bij het gehucht Winnebach werd Marté weer opgepikt. Daarna weer terug naar Köfels,met de uitgeruste Marté als chauffeur
We reden weer naar Sölden en nog verder naar Vent. Hier, aan het einde van het Ötztal, begon de wandeling. Eerst naar Rofen, en daarna verder omhoog langs de Rofenbachschlucht naar de berghut Hochjoch Hospiz. Deze berghut was ook een stapje te ver, waardoor Rofen onze lunchplek werd. En terug naar Vent via de hangbrug bij Rofen, en het sculptuurpark maakte de wandeling toch bijzonder
Deze keer wat vroeger opgestaan, om de terugreis zo vroeg mogelijk te starten. De drukte op de wegeb viel mee, maar bloedheet was het nog steeds. Vlka voor het einde van de reis werden we nog verrast door een heus noodweer, waarbij de temperatuur 16 graden daalde. Voldaan konden we terugkijken op een geweldig verblijf van een week in Tirol.