DXCC-Lijst, 1992-1995

Veranderingen van 1997 t/m 2006 Entiteiten januari 1992: Actief 323, Verwijderd 54, Afgevoerd 9 Een beetje geschiedenis over Joegoslavië Na de eerste wereldoorlog ontstond het koninkrijk Servië, Kroatië en Slovenië door het samengaan van Servië, Kroatië en Slovenië. Koning Peter de Eerste van Servië werd de eerste heerser. Van het nieuwe land. Het koninkrijk verkreeg internationale herkenning op 13 juli 1922 tijdens de Conferentie van Ambassadeurs in Paris. De officiële naam van het koninkrijk veranderde in Koninkrijk Joegoslavië op 3 oktober 1929. In de tweede wereldoorlog proclameerde het verzet de staat Democratic Federal Yugoslavia. Koning Peter de Tweede, die toen gevlucht was erkende de staat als legitiem. De monarchie werd vervolgens afgeschaft. De italiaanse gebieden van Istrië, Rijeka en Zadar werden aan de staat toegevoegd. De partizanen leider Josip Broz Tito werd de baas in Joegoslavië tot aan zijn dood in 1980. In 1963 veranderde de naam van het land in de Socialist Federal Republic of Yugoslavia (SFRY). De zes republieken welke samen de SFRY vormden waren Bosnia and Herzegovina, Croatia, Macedonia, Montenegro, Serbia, en Slovenia. Tot Servië behoorden ook de twee Socialistische Autonome Provincies, Vojvodina en Kosovo. Na 1974 hadden deze provincies dezelfde staatkundige rechten als de andere leden van de federatie. Na een economische en politiek crisis in de tachtiger jaren, en de opkomst van het nationalisme brak de SFRY in stukken uiteen volgens de grenzen van de deelstaten. Na de dood van Tito werd Milošević de sterke man van Joegoslavië. Na de eerste verkiezingen welke in 1990 werden gehouden, zou, volgens een voorstel van Slovenië en Kroatië, Joegoslavië verdeeld moeten worden in zes republieken, elk met recht op zelfbeschikking. Het voorstel werd door Milošević van tafel geveegd. Zijn argument was dat, net als de Slovenen en Kroaten, de Serviërs ((lees de Kroatische Serviërs) ook recht op zelfbeschikking hadden. Op 9 maart 1991 werd in Belgrado gedemonstreerd tegen Slobodan Milošević. Tijdens de demonstratie werden twee demonstranten gedood. Het Plitvice Lakes incident in Kroatië op 31 maart 1991 was de start van de burgeroorlog. Ondanks buitenlandse oproepen om de eenheid te bewaren, verklaarde de deelrepubliek Slovenië zich op 25 juni 1991 onafhankelijk. Aanvankelijk probeerde het federale leger, het zogenoemde Joegoslavisch Volksleger of JNA, het gebied te onderwerpen (Tiendaagse Oorlog). De internationale sympathie voor de Sloveense zaak en de troebelen in de overige deelrepublieken noopten echter al gauw tot het Akkoord van Brioni. Het JNA trok zich onmiddellijk terug uit Slovenië. Het land was nu de facto onafhankelijk. De deelrepubliek Kroatië riep de zelfstandigheid uit op dezelfde dag als Slovenië. In Kroatië en meer bepaald in Krajina en het oosten van Slavonië, woonden echter ook etnische Serviërs. Zij wilden niet wonen in een overwegend Kroatisch land. Ze richtten wegversperringen op en stichtten een Servische republiek: de Republiek van Servisch Krajina. Servië stuurde het JNA om de nieuwe republiek te beschermen. In eerste instantie hield Kroatië deze gebieden voor verloren, maar na enige tijd moest Milošević het JNA weghalen om elders te vechten (1991). Dit gaf het Kroatische leger de kans om de opstandige gebieden in te nemen (1995). Een paar jaar werd Oost-Slavonië bestuurd door de VN (1996- 98) om een vreedzame overgangsperiode te waarborgen. De deelrepubliek Bosnië-Herzegovina werd bevolkt door de 'Bosniakken' ofwel 'Bosnische Serviërs' en 'Bosnische Kroaten'. Deze groepen dachten verschillend over de toekomst van hun land. De Serviërs (maar ook een deel van de Bosniakken) wensten binnen Joegoslavië te blijven, waardoor ze verenigd bleven met andere Servische gemeenschappen. De meerderheid van de bevolking (nl. de Kroaten en de overige Bosniakken) verlangden echter naar onafhankelijkheid. De versnippering van Bosnië-Herzegovina begon eind 1991. Eerst verklaarden de Kroaten zich onafhankelijk (18 november), vervolgens de Serviërs (9 januari) en tot slot de Bosniakken (5 april). Een burgeroorlog brak uit tussen enerzijds de Serviërs – gesteund door de Serviërs van buurland Servië – en anderzijds een unie van Bosniakken en Kroaten. De Serviërs wisten de Bosniakken-Kroaten terug te dringen en sloegen een jarenlang beleg rond de hoofdstad Sarajevo. Nieuwe Balkan Entiteiten Croatia (9A) en Slovenia (S5) verklaarden zich onafhankelijk van Joegoslavië op 25 Jjuni 1991. De afsplitsing van Joegoslavië was een feit. QSO’s met Croatia (9A) en Slovenia (S5) zijn geldig vanaf 26 juni 1991. Ook Bosnië-Herzegovina (T9) splitste zich af. Het nieuwe land verklaarde zich baas in eigen gebied (soeverein) op 15 oktober 1991. Een referendum voor onafhankelijkheid volgde op 1 maart 1992. Op 22 mei 1992 werd Bosnia-Herzegovina lid van de Verenigde Naties. In 2007 werd de prefix van deze Entiteit gewijzigd in E7. QSO’s met Bosnië-Herzegovina (T9) zijn geldig vanaf 15 oktober 1991. Macedonia (Z3) wordt ook een nieuwe Entiteit Op 8 september 1991 hield de deelrepubliek Macedonië een referendum. Op grond daarvan verklaarde de regering het land onafhankelijk. Belgrado liet Macedonië ongemoeid. Het aangrenzende Griekenland verzette zich eerst tegen een Macedonische staat, omdat het vreesde voor claims aangaande Grieks-Macedonië. Macedonië ontsnapte lange tijd aan etnisch geweld, totdat de Albanese minderheid van Macedonië in opstand kwam (2000-2001). Na enige aanvallen door het regeringsleger werd, onder toezicht van de NAVO en later van de Europese Unie, een vredesproces in gang gezet. Ten slotte garandeerde het Akkoord van Ohrid (augustus 2001) autonomie voor de Albanese bevolking. QSO’s met Macedonië.(Z3) zijn geldig vanaf 8 september 1991 In 1993 werd Noord-Macedonië lid van de Verenigde Naties, maar dan onder de voorlopige naam Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (in het Engels afgekort als FYROM), vanwege een geschil met Griekenland over de rechten op de naam Macedonië. Na een akkoord met Griekenland kreeg het in 2019 de naam Noord-Macedonië. Tsjechoslowakije verhuist naar de Deleted List Tsjechoslowakije werd ook gesplitst. Dat ging in elk geval vredelievend. De splitsing vond plaats op 1 januari 1993. Dat betekende voor het DXCC dat Czechoslovakia op 31 december 1992 op de Deleted lijst terecht kwam. QSO’s met Czechoslovakia .(OK) zijn geldig tot 31 december 1992 Entiteiten januari 1993: Actief 326, Verwijderd 55, Afgevoerd 9 Op Nieuwjaar 1993 werden de oude deelstaten van Tsjechoslowakije, Tchechia (OK) (de deelstaten Bohemen en Moravië) en Slovakia (OM) aan de DXCC lijst toegevoegd. QSO’s voor Tsjechië (OK) en Slowakije (OM) zijn geldig vanaf 1 januari 1993. Entiteiten januari 1994: Actief 328, Verwijderd 55, Afgevoerd 9 Namibië krijgt meer oppervlakte In 1990 wer d Zuidwest Afrika onafhankelijk van Zuid Afrika en veranderde haar naam in Namibië. Hierdoor ontstonden twee nieuwe DXCC Entiteiten, Walvis Bay (ZS9) en Penguin Islands (ZS9/1). Maar na verdere onderhandelingen tussen Zuid Afrika en Namibië werden deze Entiteiten om middernacht 28 februari 1994 toch grondgebied van Namibië. Daardoor werden deze Entiteiten aan de Deleted lijst toegevoegd. Voor Walvis Bay werd de laatste geldigheidsdatum 28 februari 1994, en voor de Penguin Islands 29 februari 1994. QSO’s met Walvis Bay (ZS9) zijn geldig van 1 september 1977 tot en met 28 februari 1994. QSO’s met Penguin Islands(ZS0) zijn geldig tot en met 29 februari 1994. Entiteiten januari 1995: Actief 326, Verwijderd 57, Afgevoerd 9 Daar is Noord Korea eindelijk Voor de Tweede Wereldoorlog was er maar een “Korea” (prefix J8) op de landkaart te vinden. Maar na de oorlog bestond het gebied uit twee landen, Noord Korea en Zuid Korea. De foto hiernaast toont de shack van J8CD, die vanuit Pyenyang, Korea actief was. De muur van de shack is volgeplakt met QSL kaarten. EEn van de QSL’s is de kaart van Ed, PA0XF. . In 1991 werden Noord Korea (DPR of Korea) en Zuid Korea (Republic of Korea) beiden lid van de Verenigde Naties. Na de dood van Kim-II-Sung in 1994, werd zijn zoon, Kim Jong-il, de politieke leider van de DPRK. Maar de datum dat de DPRK aan de DXCC Countries List werd toegevoegd werd 14 mei 1995, de dag dat Martti Laine, OH2BH en Olli Rissanen, OH0XX toestemming kregen om een paar QSO’s te maken als P5/OH2AM. Dat waren 8 QSO’s in SSB en 12 in CW. QSO’s met Noord Korea (P5) zijn geldig vanaf 14 mei 1995 voor het DXCC In 1999 was Martii Laine weer in in North Korea. Deze keer kon hij daar 263 QSO’s maken. Lees het verslag op Hamgallery.com Entiteiten december 1995: Actief 327, Verwijderd 57, Afgevoerd 10