Verteld door Gus Browning, in 73 Magazine van 1966-06 vrij vertaald door PA0ABM Gus Browning story, Deel 12 Nieuwe voorbereidingen IIn de laatste aflevering was mijn eerste DXpeditie volbracht. Ik denk dat ik tijdens die reis veel heb geleerd. Ik ontdekte dat ik graag onderweg was en dat ik meer wou reizen over de aardbol. Ik kon overal genieten van het lokale eten, en werd nooit zeeziek. Alleen douane problemen vond ik niet zo leuk. Maar lees de kleine lettertjes goed, om je apparatuur ingeklaard te krijgen. En tijdens mijn avonturen leerde ik steeds beter hoe ik problemen met de apparatuur moest oplossen, als je maar voldoende reserveonderdelen bij je hebt. Meer bagage meenemen dan normaal is toegestaan is erg kostbaar. Blijf thuis jongens als je die extra kosten niet kunt betalen. Want zonder je apparaten kun je niets doen in een exotisch land. Maar ik mag zeggen dat ik tijdens mijn eerste wereldtrip heel veel heb geleerd. Bij thuiskomst, bracht ik onmiddellijk de geleende apparatuur terug naar de fabrikant. De apparatuur had het prima volgehouden met uitzondering van enkele filtercondensors die waren opgeblazen vanwege extreem hoge netspanningen. Ik had wel een aantal reservebuizen moeten gebruiken. Op deze eerste reis had ik alleen halve-golf dipolen gebruikt, ook horizontale. Ik had gehoopt dat iemand me een goede groundplane had bezorgd, eentje die je makkelijk kon monteren en demonteren., en makkelijk meegenomen kon worden. De 14 AVS van HyGain was uitermate geschikt voor mijn activiteiten. De 14 AVQ is zelfs nog beter, die is geschikt voor alle banden van 10 meter tot 40 meter. Misschien is hun nieuwe model, dat ook 80 meter mogelijk maakt, nog beter voor een DXpeditie. Die antennen zou een hoop werk besparen, want 80 meter opereren is echt arbeidsintensief. Misschien dat HyGain een model voor 80 meter kan bouwen dat je makkelijk in delen mee kunt nemen op DXpeditie. En ik bedoel hier geen delen van 6 meter lang. Denk maar eens aan de problemen die je hebt als je een groep mensen die geen Engels verstaan moet instrueren bij het plaatsen van een 80 meter antenne. En hoe draai je een drie element beam, gericht op Amerika, als deze boven in een kokospalm op 25 meter hoogte is geplaatst en de band naar Europa of Australië open is. Natuurlijk is een rotor een goede oplossing. Maar de transportkosten om zo’n ding van het ene in het andere land te krijgen zijn natuurlijk weer een aanslag op je beurs. En soms is de lengte van een vliegtuig domweg niet lang genoeg om lange voorwerpen mee te nemen. En vervoer met een gewone auto is dan ook onmogelijk. Een ander probleem is het feit dat de beam gericht is op W-land terwijl de condities voor de VK-boys veel beter zijn. Dus jongens mijn advies is gebruik een vertical zodat iedereen een kans heeft een QSO met je te maken, ook al kan je met de beam de stations een paar S-punten beter horen. Jij bent het DX- station dus laat de jagers er maar voor zorgen dat ze jou beter kunnen horen. Het is niet erg dat ze meer moeite moeten doen je in hun logboek te schrijven. Daarom kan ik jullie wel vertellen dat het voor mij ALTIJD een VERTICAL is. Nu ik thuis ben vraagt iedereen wanneer ik weer op pad ga. Ik antwoord dan altijd; “Boys I have the time but I don’t have the money”. Het vragen houdt dan meestal op. Behalve bij die paar die altijd zeggen dat geld geen probleem hoeft te zijn, maar verder blijven zwijgen. Ook Buck,W4TO, mijn QSL manager voor de afgelopen trip was geïnteresseerd in mijn volgende trip “rond de wereld Ik bracht een paar keer een bezoek aan Buck, waarbij het duidelijk werd dat Buck een te druk bestaan had om nogmaals als QSL-manager te fungeren. Een telefoontje maakte duidelijk dat Ack, W4ECI die taak op zich wou nemen. Ack en ik spendeerden veel uren aan de voorbereiding voor mijn tweede wereldreis. Deze trip moest groots worden en er mochten niet al te veel blokkades kunnen optreden. Ik had veel mensen ontmoet die op allerlei gebied behulpzaam wilden zijn bij de organisatie van een nieuwe DXpeditie. Ik kreeg de beschikking over wat AM-apparatuur, en anderen leverden voedingen, zodat de deur naar de verschillende eilanden in de Indische oceaan geopend kon worden. Weer anderen leverden een bijdrage aan spullen die onontbeerlijk zijn voor een DXpeditie naar de Himalaya koninkrijken. Ook kreeg ik heel wat brieven van amateurs die me een verblijfplaats aanboden als ik hun deel van de wereld zou bezoeken. Al met al kreeg ik steun van een hoop mensen en werd ik op verschillende manieren geholpen mijn tweede DXpeditie uitvoerbaar te maken. Dankzij alles verliep de trip zo gemakkelijk en zonder al te veel problemen. Zen zelfs na het einde van de DXpeditie was nauwelijks een wanklank te horen, en kreeg ik niet het verwijt dat ik opzettelijk iemand had genegeerd. Dat gebeurt blijkbaar wel bij sommige andere DXpedities heb ik gehoord. Mijn insteek was iedereen te werken die ik hoorde, ongeacht wie het was of waar zij woonden. Nu nog is dat mijn motto, en dat zal wel nooit veranderen. Ik heb nu verschillende jaren aan beide kanten van de DX gezeten. Ik weet hoe makkelijk het is een aanwijzing verkeerd te begrijpen door de QRM die blijkbaar altijd aanwezig is gedurende een DXpeditie. Meer dan eens kreeg ik het advies pas weer op DXpeditie te gaan als de zonnevlekken-situatie beter zou zijn. Maar dat advies heb ik nooit opgevolgd, ook al hadden ze misschien gelijk. Maar ook bij slechte condities kun je op DXpeditie gaan. Je moet het ijzer smeden als het heet is. Als ik mijn logs bekijk dat heb ik niet het gevoel dat ik te maken had met een minimum aan zonnevlekken. Ik denk niet dat ik veel meer QSO’s in mijn log had gezet bij een maximum aan zonnevlekken. Natuurlijk was het effect merkbaar op 15 en 10 meter en 20 was niet zo lang open. Maar weet je jongens, een mens moet ook zo nu en dan slapen, en als de band vroeger sluit dan ga je ook wat vroeger horizontaal. Maar zowel Ack als ik waren de overtuiging toegedaan dat de tweede DXpeditie van start kon gaan. Ongeacht de activiteit van de zon. Toen Act en ik wat plannen wereldkundig maakten kregen we veel reacties te horen zoals; “Gus en Ack zijn aan het dromen”, of “De DXpedities is gegarandeerd over in drie maanden”, “wie denken ze wel voor de gek te houden , “dit is een grote 1 april mop”, enz, enz. Ondanks deze negatieve berichten maakte ik geen zwarte lijst, die lijst zou trouwens veel te groot zijn geworden. Als ik thuis was gebleven had ik nooit de gemaakte plannen later voor 100% kunnen realiseren. Tot onze verbazing is dat wel gebeurt en ben ik vanuit vele plekken op aarde operationeel geweest. Heerlijk. Maar eerlijkheid dwingt me toe te geven dat niet alle plannen tot uitvoer zijn gekomen. Er gaat altijd wel wat mis, en dat gebeurde bij mijn wereldreis natuurlijk ook. Zo vlug als je de U.S.A. verlaat moeten je plannen al aangepast worden. Maar daardoor zijn de gemaakte plannen niet minder aantrekkelijk en interessant. Een verrassing hier en daar maakt alles nog avontuurlijker. Zou het niet fijn zijn als je op DXpeditie ging en alles zou volgens plan verlopen? Misschien dat in de toekomst een oliemagnaat langs zou komen om me een vrijkaartje te geven voor alle komende vliegreizen van mij. Met daarbij ook nog voldoende travellercheques voor de te maken onkosten. Voor zo lang als de Pileup blijft aanhouden. Maar ik denk dat deze DXpeditie-droom wel altijd een hersenspinsel zal blijven. Als ik ooit nog eens op DXpeditie ga, dan vertoef ik nog wel wat langer in Washington D.C. Dan ga ik langs bij diverse senatoren om van hun een aanbevelingsbrief te verkrijgen. Wat ook helpt is een brief van je pastoor, dominee of imam als je een Moslimland wilt bezoeken. (Gus schrijft ook dat als je Joods bent, je beter niets kunt doen). Een brief van goed gedrag van de burgermeester kan ook bijdragen tot het verkrijgen van een machtiging. Wat ook kan bijdragen zijn een paar Zippo-aanstekers of als je geld genoeg hebt wat Parker-51 vulpennen. Dit is omkoping natuurlijk, maar soms werkt het. Maar die enen keer werd $1000 gevraagd en dat heb ik niet gedaan. Dan zou minstens 4 tot 5 duizend QSO’s op die plek hebben moeten maken. (“We counted our chickens before the eggs were hatched”). De voorbereidingen verliepen zonder al te veel problemen, maar er moest veel werk verzet worden. Twee volle dagen verbleef ik in Washington D.C. om visums te krijgen voor de vele landen die op mijn lijstje voorkwamen. En natuurlijk was daar ook een bezoek aan de dokter bij voor het ondergaan van de noodzakelijke inentingen. Sommige vaccins waren niet te krijgen in Orangeburg, S.C. en moesten vanuit een grote plaats aangeleverd worden. Hoeveel vaccinaties het zijn geweest weet ik niet maar. Maar ik weet wel nog dat ik me een paar weken net een stekelvarken heb gevoeld. In elk geval hebben al die prikken me beschermd tegen allerlei lokale ongezonde zaken. Iets of iemand moet me echter al die tijd beschermd hebben want ik heb nooit gekookt of besmet water gedronken. Op de laatste reis heb ik wel wat van die zuiveringspillen gebruikt. Het zijn er echter nooit meer dan een dozijn geweest. En alles wat ik voorgezet kreeg heb ik gegeten. Overigens de zuiveringspillen en andere medicijnen kunnen goed gebruikt worden om deuren te openen. In Washington D.C. moet je ook altijd tijd spenderen aan het verkrijgen aan een aanbevelingsbrief van de ambassadeur van het land waar je reis heen gaat. Het beste is een brief voor de Minister van Communicatie in dat land. Want vaak is het die persoon die jou een machtiging kan bezorgen. Het helpt ook dat papiertje te krijgen door die minister in de juiste bewoording te vertellen dat dat het goed is voor hem als jij in zijn land een paar QSO’s maakt. Het eerste bezoek hoort aan de Minister te zijn, het is de snelste manier die gewenste machtiging te krijgen. Als hij zijn toestemming geeft dan is er niemand meer die je plannen kan dwarsbomen. Voor het vertrek bezochten Ack en ik nog het Side-Band Diner in New York City. En van daaruit ging het naar het vliegveld en begon de mooiste DXpeditie van mijn leven. Er moest nog snel een voeding gekocht worden want alle spullen die we maanden vooruit hadden verscheept naar de Seychellen zaten vast vanwege een staking. Dit betekende meer transportkosten om de bagage mee te nemen met het vliegtuig naar Bombay en daarna het transport met de boot naar de Seychellen. ADVIES voor de DXpeditioner, wees voorbereid op het onverwachte, want er gebeuren altijd onverwachte dingen. Calculeer de prijs van je trip ruim en reken dan nog 50% voor de onverwachte dingen, dan bestaat de kans dat je de kosten goed hebt ingeschat. Als een soort van warming up stopte ik in Monaco om van daaruit een paar dagen actief te zijn. Natuurlijk boekte ik de DXpeditioner kamer in hotel La Seicle (kamer nr. 40). En na het plaatsen van de antenne op het dak was ik officieel onderweg. Deze keer was ik beter voorbereid maar in plaats van de KWM-2 en de tweede VFO gebruikte ik enkel de KWM-2 zonder lineair. Zoals gebruikelijk gaven de filter condensatoren van de PM-2 voeding de eerste nacht om 2 uur in de morgen het loodje. Oorzaak de hoge netspanning van Monaco. Vervanging van de 450 Volt condensatoren door de 600 Volt reservedelen die ik bij me had was voldoende dit probleem voor de rest van mijn trip te elimineren. De transformatoren in de voeding worden bloedheet. Ik adviseer dan ook om een hoop gaten in het chassis te boren en een grote ventilator te gebruiken om de hitte wat af te voeren. De transformatoren kunnen de hitte verdragen maar ik heb toch liever dat ik een hand erop kan leggen zonder mijn fikken te verbranden. En een beetje afkoeling van de eindbuizen kan ook geen kwaad. De hitte kan ook schade veroorzaken aan de andere onderdelen van de tranceiver. De tranceivers van tegenwoordig kunnen wel wat hebben als ze een paar uur per dag gebruikt worden. Maar het is toch anders als ze 18 tot 20 gebruikt worden, op een te hoge netspanning aangesloten zijn, en de frequentie 50 Hz is i.p.v. de 60 Hz in de U.S.A. Haast overal wordt 50 Hz gebruikt. Als je genoeg reserve geld hebt adviseer ik een regelbare voeding, schakelbaar van 120 naar 240 Volt aan te schaffen. Je hebt dan geen soldeerbout nodig voor het kiezen van een andere voedingsspanning. En denk eraan, de aansluitingen van de voeding aan de netspanning zijn overal anders. Het is haast onmogelijk voor elke aansluiting de juiste stekker bij je te hebben. Een voeding met een paar krokodil- klemmen en wat stukjes soldeerdraad werken ook. Je hoeft geen grote doos stekkers mee te slepen om te constateren dat de juiste stekker toch nog ontbreekt. Gus Lees verder Deel 13